W6 5e zondag d.h. jaar B 4-5 febr. 2012
5e zondag door het jaar - B - 4 en 5 februari 2012
Job 7, 1-4.6-7 Marcus 1,29-39
Ik wil jullie vanavond graag meenemen naar Kafarnaüm, de stad waar Jezus in zijn tijd veel verbleef, en waar de gebeurtenissen van vanavond zich afspelen. Het is interessant om eens een dag met Jezus mee te lopen.
Jezus komt uit de synagoge van Kafarnaüm en Hij ging met Jakobus en Johannes naar het huis van Simon en Andreas. In datzelfde huis woonde ook de schoonmoeder van Jezus. Met andere woorden: Simon, de latere Petrus, was dus getrouwd en het was in die tijd heel gewoon dat de schoonzoon de schoonmoeder in huis nam na zijn huwelijk. Vaak woonde de schoonmoeder in een apart vrouwenvertrek. Waarschijnlijk was dit ook zo in het huis van Simon Petrus en zijn broer Andreas omdat in de tekst staat dat Jezus naar haar toe ging.
De schoonmoeder ligt met koorts te bed. Er wordt gedacht aan malaria, die in de kuststreek voorkwam. Hoe dan ook: elke vorm van ziekte had in het volksgeloof een demonische achtergrond. Vaak werden uitgebreide bezweringen op koortspatiënten toegepast.
Het is opvallend dat we dit niet bij Jezus aantreffen. Hij is de sterke die haar bij de hand neemt en weer overeind zet. De levenskracht van de genezer stroomt over in de zieken en werkt genezend. De zieke merkt deze genezing doordat zij zich kan oprichten. Opvallend is ook dat Jezus, als man, hier een vrouw geneest. Hij doorbreekt daarmee de barrière die er bestaat tussen man en vrouw. Jezus handelt uit vrije wil, anders dan bij de rabbijnen.
Als een lopend vuurtje gaat het verhaal door de stad. Er is hoop onder het volk gegroeid. Er zijn immers veel meer zieken en mensen die lijden onder kwelgeesten.
Interessant is het te horen dat het volk zich uitdrukkelijk houdt aan de sabbat. Er staat dat het zich allemaal afspeelde in de avond, na zonsondergang. Het is de tijd dat de sabbat voorbij is en er weer actie mag zijn…er weer gewerkt mag worden en de zieken o.a. vervoerd mochten worden.
Opnieuw gaat het over ‘zieken’ en ‘bezetenen’. Hun genezing is een opzienbarend teken van macht. Opvallend is het verbod van Jezus aan de geesten om over Hem te spreken. Jezus wil niet hebben dat er over Hem gesproken wordt als de ‘Messias’: degene die al lang beloofd was voor het Joodse volk.
Zelfs zijn apostelen krijgen soms een spreekverbod wanneer het gaat over Jezus als de Messias. Daar mag pas over gesproken worden als Hij eenmaal dood en begraven is.
Toch blijven bijbelgeleerden worstelen met het gegeven dat Jezus niet wil dat er over Hem gesproken wordt alsof Hij de Messias zou zijn. Misschien kunnen we stellen dat Jezus geen verkeerde verwachtingen wilde stellen.
In die tijd had men immers een nationalistisch, politiek getinte Messiasverwachting waar Jezus niets van moest hebben.
Als het werk gedaan is, dan gaat Jezus de stilte zoeken. ‘Hij begaf zich naar een eenzame plaats’, staat in de tekst. Jezus heeft duidelijk het gebed nodig. We vinden er telkens melding van gemaakt. Het contact met God helpt Hem de uitgestippelde weg te vinden en te bewaren.
|Wat kunnen wij van deze dagorde van Jezus leren?
k vind dat er twee momenten zijn.
Allereerst het biddend moment. Jezus trekt zich terug op een eenzame plaats en dat is niet de synagoge. Ieder stil plekje is geschikt om je te verbinden met God, om met God in gesprek te gaan.
En wanneer er werkelijk dat diepe contact is, dan kan zelfs een mens heel veel voor andere mensen betekenen. Dan wil je niet anders dan de goede richting op zoals Jezus dat wilde. Dan kun jij ook herstellen waar het leven verminkt is. Dan kun je zelfs mensen bevrijden die bezeten zijn van zoveel dingen in het leven. Dan kun je genezen waar zoveel mensen ziek van zijn geworden. Dan kun je zelfs bezetenen bevrijden….bezeten van zoveel in onze maatschappij, want het is o zo belangrijk dat mensen ‘vrij’ zijn…niet geketend, geen slaaf van zoveel zaken…nee helemaal ‘vrij’. En dit mankeert ook nog aan onze samenleving of juist onze samenleving. Ook wij kunnen genezen.
Dat wil het verhaal van vanavond ons zeggen: Het is ook bij ons geen kwestie van een oplopende thermometer of het geven van paracetamol of iets anders.
Nee, het gaat er om iemand bij de hand te nemen…een mens oprichten…doen opstaan…opdat die mens ook weer kan dienen.
Daarin vindt de mens zijn geluk, en nergens anders in. Je wordt gelukkig wanneer je een ander gelukkig maakt.
Jezus wil de mens herstellen zoals God hem en haar schiep. Hij wil de mens weer vrij maken, vrij voor zichzelf, voor de ander en voor God.
Ik wens ons toe dat wij ook die weg mogen gaan.
Pastor Theo te Wierik msc