5e zondag door het jaar -A- 6-7 februari 2011
Geloven en handelen
Bij de doop van een kind leg ik gewoonlijk een paar korreltjes zout op de lipjes van de dopeling en zeg: Ontvang dit zout. Dat je iemand mag worden die doortrokken is van kracht en spirit en met smaak voor het goede in de geest van Jezus, die ook tegen jou zegt:’Wordt zout van de aarde’.
Dit zegt Jezus vandaag ook tegen ieder van ons hier en Hij zegt nog meer! ‘Jullie zijn niet alleen het zout der aarde, jullie zijn ook het licht der wereld’. Jezus zegt dus niet: ‘Jullie zijn het zout en het licht binnen de katholieke Kerk’. Hij zegt het veel breder: “Jullie zijn er voor heel de wereld”.
In het wekelijks samenkomen van christenen in hun kerken, zou de wereld daar wel degelijk iets van moeten merken. Helaas is het tegendeel waar. We zouden er zelfs vreemd van staan te kijken wanneer iemand zou zeggen: ‘Hé, er gaat iets gebeuren want de katholieken zijn in het weekend weer samen geweest’.
En toch… Ja…en toch zou dat geweldig zijn als wij, kerkmensen, veel meer zouden doen aan het milieu, zoals Greenpeace, of aan het onrecht, zoals Amnesty International, of aan de armoede, of de verruwing van de samenleving of… Maar zo ligt het helaas niet.
Onze Kerk trekt zich, jammer genoeg, steeds meer terug op haar eiland. Daar is het veilig en daar voelt men zich geborgen. Alles overzichtelijk en beheersbaar.
Vraag aan bekende Nederlanders of zij godsdienstig zijn en je krijgt negen van de tien keer te horen, vaak met een denigrerende lach, dat ze het vroeger waren maar nu hebben ze hun geloof afgelegd. Ja…vroeger was ik nog misdienaar.
Vroeger ging ik nog wekelijks naar de kerk.
Vroeger moesten we thuis nog de rozenkrans bidden.
Vroeger…ja…vroeger… Maar nu heeft men afgerekend met de mythe van geloven.
Geloven deed je nog in de tijd dat de techniek nog niet zo ver was. Toen er nog geen computers waren en de lucht- en ruimtevaart niet bestonden. Nee, ik geloof niet meer want ik hoor niet meer thuis bij die oude tijd.
Godsdienst is een binnenkerkelijke zaak geworden welke niets meer te maken heeft met ons dagelijks bestaan en daar ook geen betekenis voor heeft.
Sorry, dat ik het zeg, maar dat is de schuld van de Kerk en van christenen omdat zij zich te weinig bemoeid hebben met het welzijn van mensen wereldwijd,
met de honger in de wereld,
met het onrecht dat wordt aangedaan,
met het milieu dat wordt vervuild,
met vragen rondom geboorte en levenseinde,
met de banken die al lang in rente de schuld van de ontwikkelingslanden hebben geïnd, en toch maar doorgaan met het vragen van rente.
Ja…die zich zelfs te weinig bemoeid hebben met ons regeringsbeleid waar de zwakken in onze samenleving steeds meer de klappen krijgen en waar de ontwikkelingsgelden worden gekort of die men voor andere zaken gebruikt als waarvan men zegt dat het de ontwikkeling van een volk dient.
Vandaag zegt Jezus tegen ons:” Ik leg zout op jullie lippen en ik hoop dat jullie mensen worden die doortrokken zijn van kracht en spirit en met smaak voor het goede. Ik hoop dat jullie lichtdragers zijn in deze wereld en niet blijven zitten op jullie eiland.
Eigenlijk zegt Jezus ons vandaag: Mensen, kom uit jullie kerken en luister wat de mensen in de samenleving tegen jullie zeggen en doen.
Kom in beweging en houd je niet doof en afzijdig van deze samenleving want die samenleving heeft jullie juist keihard nodig.
En in de geest van Jezus durf ik hier tegen ons allen te zeggen: Deze samenleving staat niet vijandig tegenover ons christenen. Deze samenleving daagt ons juist uit om onze ware identiteit te tonen. Zij daagt ons uit om Christus te presenteren aan de wereld als een mens die bevrijding aanzegt voor allen, wereldwijd.
Die hoop geeft aan ons allen dat het goed komt met deze wereld als wij ons maar niet terugtrekken. Ik wens het ons allen van harte toe.
pastor Theo te Wierik msc