5e Zondag van de Vastentijd - A - 8-9 en 10 april 2011
Ezechiël 37, 12-14 Johannes 11, 1-45
Uit de dood opstaan!
Wie wil dat niet?
Weg uit alles wat mensen naar beneden haalt.
Weg uit ellende en tegenslagen en alleen maar ziekte en ongeluk…
Weg uit die wereld waarin niemand meer om mij geeft.
Weg uit de wereld van drugs en alcohol en verslaving…
Uit de dood opstaan!
Het moet een geweldige ervaring zijn wanneer je in de misère zit en je ontmoet iemand die jou daaruit weghaalt.
Niet uit eigenbelang maar gewoon omdat die mens om jou geeft…jou de moeite waard vind.
Jou laat weten: Jij bent ook een mens van God.
Jij telt voor God ook mee.
Voor mij gaat het daar allemaal om in de lezingen van vandaag.
God gaat voorop.
Ezechiël vertelt het ons vanavond al, of beter gezegd: hij laat het de Israëlieten weten.
Dat volk kent op dat moment veel ellende en het ondervindt veel tegenslagen.
De dood is binnengedrongen.
Ze kunnen niet verder en dan komt Ezechiël en zegt: ‘God gaat jullie graven openen. Met massa’s zal God jullie wegvoeren naar betere oorden en betere tijden. Het komt goed. Vertrouw maar op Hem.’
En Jezus zegt niet anders tegen de zusters van Lazarus.
Vertrouw er maar op, Marta en Maria, het komt goed.
Van ons wordt wel gevraagd om door de verhalen heen te kijken en ze niet letterlijk te nemen.
Jezus was geen tovenaar en ook God tovert niet.
Wat God en Jezus wel kunnen?
Dat horen we vandaag.
Beiden willen ons op andere gedachten brengen en aanzetten tot een andere levensstijl.
We gaan de heilige dagen tegemoet.
We gaan samen terug naar Jeruzalem en staan langs de kant wanneer Jezus wordt ingehaald als koning.
We mogen er bij zijn wanneer Hij het brood breekt en de beker deelt op die Witte Donderdag.
En opnieuw staan we langs de weg wanneer Hij op Goede Vrijdag voorbij komt met die zware balk op zijn schouders.
We mogen er bij zijn wanneer hij enkele uren later in het graf wordt gelegd.
En vooral mogen we er bij zijn wanneer die vrouwen en mannen, op Paasmorgen, de deuren en ramen van hun leven openzetten en besluiten om de wereld in te trekken en te zeggen: ‘Hij is niet dood. Onze Jezus leeft in u en jou en mij’.
En straks is het aan ons om op Paasmorgen, opnieuw, nieuw leven aan te kondigen.
De dood zal voorbij zijn wanneer wij, met z’n allen, opstaan en Hem, Jezus, doorgeven als een oud verhaal van God met ons mensen.
Theo te Wierik msc