23e zondag door het jaar - A - 3 september 2011
Ezechiël 33, 7-9 Matteüs 18,15-20
In de eerste lezing krijgt de profeet Ezechiël opnieuw te horen dat God hem tot wachter over het volk heeft aangesteld. Aanvankelijk was het de taak van een profeet om woordvoeder van God te zijn maar Ezechiël krijgt er een taak bij: hij wordt wachter.
Wachter zijn houdt verschillende functies in. Een wachter is iemand die op wacht staat, dus ziener is. Het is iemand die in verwachting is, zich bezig houdt met de toekomst van de wereld die nog komen moet.
Hij is wakker en waker, zoals een dijk vlak aan zee, als iemand die niet in slaap valt en voor anderen in de bres gaat staan en als een schild voor anderen de klappen opvangt.
Zulke mensen hebben we nodig in onze tijd.
Zulke mensen hebben we zeker ook nodig binnen onze Wereldkerk. We zitten niet te wachten op de scherpslijpers maar wel op royale mensen die weten van vallen en opstaan.
Die ons vergeven en die vergeten en die graag met ons willen optrekken als iemand die, samen met ons, toekomst wil bouwen voor mensen wereldwijd.
Wanneer God vanavond tegen Ezechiël zegt: “Ik heb jou als wachter over mijn volk aangesteld”, dan moeten we dit niet uitleggen als een bedreiging maar veel meer moeten we deze woorden uitleggen als een teken dat God ons wil beschermen. Maar ook moeten we deze woorden tot ons laten komen en niet alleen denken: ‘Oh…dat is bestemd voor mijn buurman en buurvrouw’. Ook in ieder van ons leven gaat heel veel fout. Ook in dat van mij! Er gaat veel mis in ons leven op tal van momenten. Ja…niet zelden vormt het een bedreiging voor het voortbestaan van moeder aarde en alles wat er op leeft.
Laten we alleen eens denken aan al het geroddel en al het wantrouwen op wereldlijk en plaatselijk niveau. Ik noem ook nog maar eens het geen respect meer hebben voor elkaar of elkaars lichaam.
Of: als ik het maar eerst goed heb en er warmpjes bij zit of noem de mooie praat over ‘delen met elkaar’ maar een ander blijven bedonderen en maar blijven doorgaan met consumeren. We kunnen zo nog een hele tijd doorgaan.
Wij doen daar vaak aan mee al willen we misschien niet. We worden als het ware meegezogen in de gang der tijden. Ik zoek op momenten als deze in wat Ezechiël en Jezus ons vandaag voorhouden: ‘Gij, mensenkind: Waarschuw mensen wanneer ze de fout in gaan’.
En zoals Jezus zegt: Wijs uw broeder terecht. Haal er een tweede persoon bij of een derde of leg het voor aan de Kerk. ullie kunnen binden en ontbinden. We moeten dat, volgens mij, niet direct weer wettisch gaan invullen en gaan formaliseren en zeggen: dat mogen dus alleen paus, bisschoppen en priesters en dat moet dan zus en zo gebeuren: zonden moeten tegenover de gewijde bedienaren beleden worden in aantallen, plaatsen en zwaarte.
Nee! Wij allemaal kunnen binden en ontbinden. Wij hebben die taak. Als wachter heb ik jullie aangesteld…Waarschuw hen dan namens Mij! Dat hoor ik God zeggen.
Pastor Theo te Wierik msc