31ste zondag d.h. jaar -A- 29 – 30 oktober 2011
Maleachi 1,14b-2,2b.8-10   / Mattheüs 23,1-12

U weet wellicht dat ik, naast pastor voor onze parochie, ook nog pastor ben voor de Surinaamse Gemeenschap in Tilburg e.o. Mijn voorganger, Piet van Dongen –Norbertijn-, gaf me indertijd een aantal boeken en zei: ‘Die moet je eens lezen’.
Opnieuw werd ik met mijn neus op harde feiten gedrukt. Als kind en jongeman heb ik, net als de meeste van u, geschiedenis op school gehad. We leerden dat Suriname een kolonie van Nederland was. Dat Columbus Amerika had ontdekt in 1492. Het waren vaak mooie verhalen...spannende verhalen....
Het werd ons min of meer met de paplepel ingegeven dat wij hier in het westen goed werk deden met deze kolonisatie. Heidenkindjes en volwassen heidenen werden tot het christelijk geloof gebracht. Dat was goed werk.
Maar we hoorden weinig of niets over de miljoenen Indianen die, met name in Amerika, daar al eeuwen woonden. Ze werden gewoon weggeschoven.
Je hoorde heel weinig of niets over de miljoenenmoord op de Indianen, over een onderdrukking die tot op de dag van vandaag voortduurt. Wist u dat er meer dan 40 miljoen Indianen werden gedood?
En dan de verhalen van de slaven (we hebben pas de serie op tv kunnen volgen) die vanuit Afrika o.a. naar Suriname werden gebracht.  Scheepsladingen vol...! Vergeef me de uitdrukking maar zo werden de mensen uit Afrika behandeld ...koopwaar... handelswaar voor onze voorouders. Er werd niet gekeken op een paar dode slaven die de overtocht niet haalden.
We hoorden later pas van de duistere praktijken van de blanken op de ruim 400 plantages die ze in eigendom hadden.

We hoorden tijdens onze studie maar weinig over het gevaar dat ontstaat als kolonialisme en missionering een huwelijk sluiten.
Langzaam werd duidelijk dat de reizen van Columbus en van tal van onze scheepvarende voorou­ders bloedrood gekleurd zijn en ondanks veel heldhaftige uitzonderingen van missionarissen, is de Kerk binnen dit alles allerminst schuldvrij geweest.
Ik ben geen Amerika- of Suriname-kenner maar duidelijk wordt mij wel dat de ontdekking van Amerika en de kolonisatie van o.a. Suriname een schrijnende echo is van wat Jezus eerder aan zijn missionarissen, zijn apostelen, al zei.

Jullie weten hoe dictators en tirannieke machthebbers met hun mensen omgaan, als beesten, met de ijzeren vuist van geweld en moord, jullie weten het, maar dat kan en mag bij jullie zo niet zijn. Wie naar Gods naam wil leven moet dienaar worden van mensen, vooral van de allerarmsten.
Na de God van de blanken, de bijbel van de blanken, en de Kerk van de blanken, komen velen tot de ontdekking dat God geen monopolie is geen privé-God van het Westen.
Zou dit misschien ook te maken hebben met de haat vanuit het Oosten tegen Amerika en het Westen in het algemeen?
Hebben 11 september 2001 en de vele aanslagen in het Midden Oosten hier ook niet alles mee te maken?
Na eeuwen onderdrukking van politiek en economie, van zware slavernij en armoede, komen deze mensen naar boven, tegen alle druk in.

Dit beantwoorden met geweld heeft geen enkele zin. Laten zien dat je superieur bent, dat jij alleen normbepalend bent voor de rest van de wereld wekt alleen maar verdere haat.
Anderen het gevoel geven dat wij hier alleen de lakens uitdelen wekt wrevel op.
We lezen dat de ontwikkelingsgelden minder worden en anders worden verdeeld. En dan te weten dat we enkele jaren geleden van iedere euro maar 0,8 eurocent aan ontwikkelingsgeld afdragen Heeft u het gehoord ? Nog niet één eurocent!
...Ze handelen niet naar hun woorden... zegt Jezus vandaag opnieuw.