Gebedsvieringen
Liturgie wordt erg verengd als het alleen maar eucharistievieringen zijn die we samen vieren.
Het is wel erg eng en zelfs wat gemakkelijk om niet verder te kijken dan de eucharistieviering.
Elke kloostergemeenschap, wanneer zij in zichzelf geloofd, heeft haar vaste gebedstijden gedurende de dag. Dat zijn dus gewoonlijk gebedsmomenten en geen eucharistievieringen.
Eucharistie moet... maar wel in relatie tot een veelvormig aanbod van vieringen. Kardinaal Danneels verwoordde dit ruim twintig jaar geleden op een treffende wijze: 'Als viering en bijeenkomst kennen wij praktisch enkel nog maar de eucharistievieringen. Toch is het voor het evenwicht van het geestelijk leven van het Volk Gods zeker niet goed, slechts één vorm van liturgieviering te hebben, al is het dan ook de voornaamste. De eucharistie loopt dan gevaar, uit haar context te geraken: ze komt dan alleen en geïsoleerd te staan. Dan is er alleen de zomerse zonnegloed, zonder de kleuren van de lente en de herfst.' (Tijdschrift voor liturgie 1985)
Eucharistie moet... maar dat betekent niet dat we andere vormen van liturgie links moeten laten liggen. De Aanwezige is ook te smaken in het Woord, in ons samenkomen en ons bidden. Als het geloof werkelijk 'uit het gehoor' is - zoals Paulus zegt -, dan is het Woord bepalend voor onze gelovige identiteit. Het Woord alleen is al voldoende om samen te komen, om te luisteren, te mediteren, te vieren. Heel treffend is dit verwoord in de Constitutie over de liturgie Sacrosanctum Concilium: "Christus is altijd bij zijn Kerk aanwezig (...) Persoonlijk is Hij aanwezig in zijn woord, want Hijzelf spreekt, wanneer de heilige schriften in de Kerk gelezen worden. Persoonlijk is Hij aanwezig wanneer de Kerk bidt en zingt.”(nr.7) Als het in de liturgie gaat om de ontmoeting tussen mens en God, dan zijn we niet gebonden aan de eucharistie of communieviering alleen. Ook het Woord – of beter: juist het Woord – openbaart ons de Aanwezige.
De rooms katholieke Kerk heeft nooit bezwaar gehad tegen het uitdelen van de communie in aansluiting op een liturgische viering. het is in onze huidige tijd weliswaar een liturgische vorm die ‘uit nood’ geboren is (het gebrek aan priesters), maar het is zeker geen vorm die los staat van de traditie of ‘in het wild’ opgebloeid is.
In onze parochie is er enkele keren per jaar een Gebedsdienst of een Woord en Communiedienst naast de avondwake (voorafgaand aan de uitvaartdienst) die we al vele jaren kennen in onze parochie. Wekelijks staat in Moergestel Nieuws, onder parochieberichten, of er een eucharistieviering is of een gebedsdienst / Woord- en Communiedienst.